امتیاز مستند پسران سندباد به روایت پیروز کلانتری

پیروز کلانتری مهم ترین امتیاز مستند پسران سندباد را عدم کوشش فیلم ساز برای پاسخ گویی به ابهام های ذهنی مخاطبان دانست.

امتیاز مستند پسران سندباد به روایت پیروز کلانتری

بعدازظهر روز گذشته (یک شنبه یازدهم شهریورماه) مستند پسران سندباد در سالن سینماحقیقت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به نمایش درآمد و سپس این فیلم با حضور پیروز کلانتری به عنوان منتقد میهمان مورد نقد و آنالیز نهاده شد.

به گزارش خبرنگاران به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در ابتدای جلسه، رضا حائری، کارگردان فیلم یاد گردیده در پاسخ به پرسش مجری برنامه درباره نحوه شکل گیری ایده فیلم خود گفت: چند سال پیش، از سر کنجکاوی با دوست دریانوردی که تصمیم گرفته بود مسیر خلیج فارس تا آفریقا را با یک کشتی بادبانی طی کند همراه شدم. این تصمیم رویاپردازانه متاسفانه به دلیل کمبود امکانات و نیروی انسانی با شکست روبرو شد اما وقتی داشتم نتیجه تحقیقات او را آنالیز می کردم متوجه شدم در سال های دور، افراد دیگری نیز این سفر را تجربه نموده اند. یکی از آن ها عکاسی به نام خانم ماریون کاپلان بود که شخصیت اصلی این فیلم به حساب می آید.

حائری که در این فیلم به سفر این عکاس به ایران و کوشش برای پیدا کردن نشانه هایی از سوژه های عکاسی خود پرداخته، گفت: در جست وجوهای اینترنتی موفق شدم وب سایت شخصی خانم کاپلان را پیدا کنم. به او ایمیل زدم و به این ترتیب کار به جریان افتاد.

بخش بعدی به صحبت های منتقد مهمان برنامه اختصاص داشت. در این بخش، پیروز کلانتری با اشاره به کوشش برای ارائه خوانش شخصی خود از فیلم گفت: شاید بتوان گفت یکی از مهم ترین ویژگی های این مستند، نمایش سفر دریایی و طولانی مدت یک زن مسیحی، همراه با تعدادی از مردان مسلمانی است که در یک کشتی کار می نموده اند و او قصد داشته از زندگی روزمرّه آن ها عکاسی کند.

وی اضافه کرد: فیلم البته وارد جزییات و نحوه انجام همسفر شدن آن ها با یکدیگر نمی گردد که خود این موضوع نشان می دهد سازنده فیلم نیز بیش تر در پی ارائه خوانش خود از این سفر بوده، نه تنظیم یک گزارش دقیق از آن.

کلانتری مهم ترین امتیاز پسران سندباد را عدم کوشش فیلم ساز برای پاسخ گویی به ابهام های ذهنی مخاطبان دانست و گفت: سازنده فیلم تمام کوشش خود را به کار برده تا به جای روایت یک سویه موضوع، سرنخ هایی را در اختیار مخاطب قرار دهد؛ و خود این موضوع، روح این فیلم را تشکیل داده است.

وی گفت: این نکته ها باعث می گردد ذهن هرکدام از مخاطبان، موضوع خاصی را جست وجو کند و به این ترتیب راه برای انجام تفسیرهای مختلف گگردده می گردد.

در ادامه جلسه، رضا حائری ضمن اشاره به برخی مسائل فنی که به گفته او باعث از بین رفتن بخشی از راش های فیلم برداری گردیده گفت: ساخته شدن این فیلم شاید کار خیلی سختی نبود اما متاسفانه بدشانسی های متعدد باعث شد مرحله فراوری به دشوارترین بخش آن تبدیل گردد.

وی گفت: به همین دلیل وقتی به تهران برگشتم تا فیلم را تدوین کنم متوجه شدم برای انجام این کار تصویرهای بسیار محدودی در اختیار دارم و در زمینه ایجاد خط داستانی برای فیلم، کار چندانی نمی توانم انجام بدهم. خوش بختانه تدوین گر فیلم بعد از دیدن راش ها راه چاره خوبی برای برطرف این مشکل ارائه داد و ما خیلی زود در این زمینه با هم به نتیجه رسیدیم. در حقیقت اگر کوشش سهیل امیرشریفی نبود شاید پسران سندباد سر و شکل فعلی را نداشت.

در ادامه جلسه، پیروز کلانتری با اشاره به نگاه از پیش مشخص گردیده شخصیت اصلی فیلم به ایران، گفت: اگر کسی برای نخستین بار داستان سفر طولانی او با کارکنان یک کشتی بادبانی را بشنود شاید با خود فکر کند چنین داستانی دروغ است. اما نکته این جاست که اتفاق مورد بحث به شکلی باورنکردنی در واقعیت اتفاق افتاده است.

کلانتری گفت: موافقت ناخدای کشتی با همسفر شدن این عکاس خارجی مساله ای نیست که فقط به جوامع کهن ارتباط داشته باشد. نکته ای است که احتمالاً از وجوه پیچیده دیگری برخوردار است.

وی تصویرسازی ذهنی بر مبنای شنیده ها را یکی دیگر از ویژگی های این فیلم دانست و اضافه کرد: این اختلاف جزو تفاوت هایی است که معمولاً در دو فرهنگ مختلف و دو شکل بیانی قابل رخ دادن است. به عنوان مثال در جایی از فیلم یکی از کارکنان کشتی می گوید او از غذاهایی که خود می پخت استفاده می کرد ولی آشپز این نکته را رد می نماید و می گوید او همان غذاهایی را می خورد که برای کارکنان کشتی درست می شد.

کلانتری گفت: اتفاق جذابی که در ساخت پسران سندباد افتاده این است که دراماتورژی درون فیلم به درام سازی تبدیل نگردیده و روح واقعی روابط آدم ها در آن حفظ گردیده است.

وی اضافه کرد: در بسیاری از فیلم ها به جای آن که درام موجود در واقعیت ها فعال گردد، موضوع دراماتیزه می گردد؛ و این نکته ای است که در این فیلم به درستی از آن پرهیز گردیده است.

بخش پایانی جلسه نقد و آنالیز پسران سندباد به صحبت های کارگردان فیلم اختصاص داشت. رضا حائری در این بخش و در پاسخ به پرسشی درباره واکنش شخصیت اصلی فیلم نسبت به تماشای آن گفت: خوش بختانه ایشان فیلم را دیده و خیلی هم آن را دوست دارد.

وی اضافه کرد: خانم ماریون کاپلان بی آن که تصوری از ایران داشته باشد، از مسیر دوبی با دریانوردان ایرانی کشتی میهن دوست همسفر گردیده بود. قهرمانانی که با اطلاع از خطرات و حوادث موجود، این حرفه را برگزیده بودند و متاسفانه خاطرات غم انگیز زندگی آن ها همراه با دوره ای که در آن می زیسته اند به تاریخ پیوسته است.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "امتیاز مستند پسران سندباد به روایت پیروز کلانتری" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با امتیاز مستند پسران سندباد به روایت پیروز کلانتری

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید